Çok kötü hissettiğimiz anlar vardır. Üzüntüden ne yapacağımızı bilemediğimiz anlar vardır. Hele ki sıkıntımızı anlatacak kimsemizin olmadığını anladığımız an… Bundan daha kötüsü olamaz. Ama bazen anlatmak için canlı birine gerek yoktur. Bir insanı karşımıza alıp anlatmamız gerekmez, ya da bizi dinleyen birilerinin olması gerekmez sıkıntımızı dile getirmek için. Ya da şöyle söylemeliyim, cansız dostlar da vardır sizi dinleyebilecek. Örneğin kâğıt, bir defter ya da bir günlük.
Canım sıkkın olduğu zaman birilerine ihtiyaç duydum bu zamana kadar. Karşımda biri olmalı, beni dinlemeli ve bana moral vermeli dedim. Ta ki, üzüntümü sayfalara döküp kalem ve kâğıtla arkadaşlık kurana kadar. Şimdi kalem ve kâğıt benim en iyi arkadaşım. Daima yanımda olan ve beni en iyi anlayan…
Ben kağıtla konuşuyorum biliyor musunuz? Ona içimi döküyorum. O da beni koşulsuz ve yargılamadan dinliyor. Tıpkı bir dost gibi. Bazen dilim tutuluyor, içinde olduğum durumu kelimelere dökemez hale geliyorum. O arada da kalemim giriyor devreye. Lafı ağzımdan alıyor parmaklarıma veriyor, onun sayesinde çektiğim acılar daha katlanılabilir hale geliyor. Çünkü yazıyorum.
Şiir yazıyorum, deneme yazıyorum. Bazen sadece yazıyorum, ne olduğuna bakmadan.
Çünkü insanlar yüzüne gülüp arkandan konuşuyor, çünkü onlar yalancı, çünkü onlar vefasız… Çünkülere nokta koyacak bir kelime bulamıyorum. Çünkü, çünküler sonsuza kadar uzanıyor.
‘’Yazmak, mutsuzluktur. Mutlu insan yazmaz.’’ Demiş İlhan Berk. Öyle mi gerçekten? Şiir yazanlar için de geçerli sayıyorlar bu sözü. Şiir iyidir, okurum, çok severim. Şiir okur, şiir yazar, şiir yaşarım. Ama kötüdür. ‘’Şiir güzeldir ama kötüdür’’ lafı, ‘’Sigara zararlı ama iyi geliyor’’ la ölümüne yarışır zannımca.
Dikkat edin, yazılan şiirlerin güzelliğiyle şairin çektiği acı doğru orantılıdır. Şair ne kadar güzel şiir yazıyorsa, o kadar çok acıyordur canı.
Hatta şunu da eklemeliyim, şiir şairin değil yazdıranın marifetidir. Şiir yazdığınca güzeldir ve yaşanmadığınca. Yaşanan şeyler şiir değil anı olur zaten.
''Yaşanmayanlar, yaşanamayanlar şiirdir bu evrende. Yaşamayanlar ve yaşayamayanlar da şair…''
