İsimsiz.

''Her şey sıradanlaşıyor ve tadı kalmıyor yaşanılanların. Başa dönüyoruz, yine yeniden aynı şeyleri yaşıyoruz. Bugün dünün aynısı ve yarının bir benzeri olacak gibi. Sen, ben ve diğerleri çok benziyoruz. Farklı olduğunu sanarak başladığımız her ilişkide yine aynı şeyleri yaşıyoruz. Maddenin aşkın önüne geçmediği zamanlarda doğmuş olmalıydık. Biraz daha beklentisiz ve kaygısız yaşayabilirdik o zaman. İşte bu zamanların pek bir samimiyeti yok çünkü biz yaşamayı değil yaşama tutunmayı deniyoruz ve öğrenemeden gidiyoruz.''