kelimeler bazen hisleri anlatmaya yetmez
hisler bazen kelimelere bürünemez.
kilometrelerce koşup soluksuz kalmak gibi,
kalbinin yerinden çıkacak gibi olması,
fakat asla çıkmaması gibi.
bir akşam üstü aklına düşüvermesi gibi,
bazen aklından çıkmayışı, çıkamayışı gibi.
attığı şarkının on saniyelik kısmında takılı kalmak gibi,
birlikte dinlenecek şarkıların hayalini kurmak gibi.
söylediği her kelimeyi hafızana kazımak gibi,
gördüğü her güzel şeyi onunla bağdaştırmak gibi.
dikenlerine rağmen bir kaktüse sevgi duymak gibi.
kilometrelerce mesafeden bir insana sarılmak gibi.
mum ışığında günlük yazmak gibi.
bazen gecenin üçü, bazen sabahın beşi gibi.
bazen kader, bazense yalnızca tesadüf gibi.
sonu gelmek bilmeyen bir şiirin,
günlerce aradığın o son kelimesi gibi.
yazmaya çalışmak, yazamamak, deli olmak gibi.
kelimelerin efendiliğini yaparken, söz ona gelince
hissettiklerinin bir ifadesini bulamıyormuş gibi.
gecenin bu saati, caddelerin sessizliğinde
penceremden içeriye giren soğuk rüzgar gibi.
gecenin bu saati, masamın başında
tarif etmeye yeltendiğim,
fakat asla tarif edemediğim,
varlığından hoşnut olduğum ama
dile getiremediğim hissiyatlar gibi...

-03.35-